Spijbelen; uitstel van executie??

Tja, iedereen spijbelt wel eens, of hij of zij het nou doorheeft of niet. Soms alleen al door je ziek te voelen en daarvoor thuis te blijven terwijl het best wel meevalt of juist bewust spijbelen. Ik betrap mezelf regelmatig op het feit dat ik spijbelneigingen heb. Is spijbelen nu wel verantwoord of niet? Ik vind het onverantwoord. Het is eigenlijk uitstel van executie als je het aan mij vraagt. Want je loopt dan eigenlijk gewoon weg voor dingen die je later toch zult moeten doen. Helaas ben ik ook een niet al te heilige leerling en dus betrap ik mezelf ook wel eens op spijbelen. -Jaa ik heb wel eens gespijbeld, gebeurt niet vaak, maar toch wel eens- Dus ik denk dat je er niks mee op schiet om te spijbelen. Want het ergste is nog, dat als je je moet melden bij een rector je toch iets op je geweten hebt als je liegt. Wanneer je spijbelt moet je eigenlijk ook zo moedig zijn om dit eerlijk toe te geven. Maar ja, daar zijn we natuurlijk niet zo goed in, of wel? Dus ik vind eigenlijk dat ik niet meer mag spijbelen en dus ga ik mezelf voornemen niet meer te spijbelen. En nu ik even niet meer naar mezelf kijk denk ik dat meer leerlingen het moeten doen. Spijbelen vind ik pure uitstel van executie, je kunt niet weglopen voor problemen, want ervaring leert dat de problemen alleen maar groter en gecompliceerder kunnen worden als je het uitstelt. Want van uitstel komt afstel en zo is het ook met spijbelen.